Nul cache. Elk verzoek gaat naar de kluis.

Vers uit de kluis bij elke read

Geen synchronisatie. Geen cache. Geen verouderde inloggegevens.

De meeste systemen voor inloggegevens cachen de kluis lokaal en synchroniseren deze op de achtergrond. Dat creëert de problemen die ze vervolgens moeten oplossen: verouderde inloggegevens wanneer een teamgenoot een sleutel roteert, schrijfconflicten tussen apparaten, geheimen die op schijf blijven staan na een intrekking, en de eeuwige vraag "is de nieuwste versie al gesynchroniseerd met mijn laptop?".

Clavitor synchroniseert niet. Elke leesactie van inloggegevens is een live, versleutelde ophaalactie uit jouw kluis — elke keer, elk apparaat, elke AI-agent. Roteer één keer, het effect is overal merkbaar bij de volgende read. Trek een sleutel in en er is geen gecachte kopie om je zorgen over te maken, want die bestaat niet.

De afweging is latentie. Een leesbewerking van 800ms maakt van een taak van één seconde een wachttijd. Daarom is het netwerk gebouwd om die afweging op te heffen: 24 Points of Presence (POPs) op elk continent plaatsen je kluis binnen <60ms van waar de mensen in je team daadwerkelijk werken — je collega in Tokio, je VP in São Paulo, elke medewerker in elke tijdzone. Verse leesbewerkingen + wereldwijd bereik is één product, niet twee. Elke POP is dual-stack, native op zowel IPv4 als IPv6, zodat agents en mensen de kluis bereiken via wat het netwerk hen biedt, zonder gateway ertussen.

Drie versleutelingsniveaus

Jurisdictie is irrelevant.

Wiskunde niet. Jouw kluis is versleuteld bij opslag. Jouw inloggegevens zijn per veld versleuteld. Jouw identiteitsvelden zijn aan de clientzijde versleuteld met een sleutel die je apparaat nooit verlaat. Geen enkele server — de onze of die van iemand anders — kan lezen wat hij niet kan ontsleutelen. Dat is de echte bescherming. Zürich is de riem bij die bretels: een jurisdictie waar niemand zal proberen te forceren wat wiskunde al garandeert dat ze niet kunnen.

Inbegrepen bij elk abonnement

Wat je krijgt

Continuïteit

Je inloggegevens blijven leesbaar wanneer je primaire POP dat niet is.

Je vault staat al in de stad die je bij aanmelding koos, dichtbij genoeg dat een leesactie direct aanvoelt. Continuïteit is de stillere belofte: als die stad een slechte dag heeft — een overstroming, een doorgeknipte kabel, een stroomnet dat zichzelf vergeet — wacht hetzelfde versleutelde exemplaar ergens anders, en de mensen en agents die ervan afhankelijk zijn blijven werken. Het tweede exemplaar is dezelfde ciphertext die je al hebt. De sleutel verlaat je apparaat nooit, dus de replicastad kan de bytes bewaren zonder ze ooit te lezen.

Als je die reserve zo ver weg wilt als de geografie toelaat, gebruiken we twee steden die we op die afstand echt vertrouwen: Dallas en Zürich. Beide liggen landinwaarts, op rustige grond, met stroom en recht die niet hetzelfde lot delen. Dallas geeft je Amerikaans contractenrecht en een net dat niet dat van Europa is. Zürich geeft je Zwitsers privacyrecht en een land dat twee eeuwen lang heeft geweigerd partij te kiezen. We plaatsen je replica in de stad van die twee die verder van huis ligt, zodat de reserve van Tokyo Dallas is, die van Sydney Zürich, en een vault in Londen nog een oceaan en een continent tussen zichzelf en het exemplaar heeft. Het punt is geen drama. Het is dat een regionale gebeurtenis niet beide gebouwen moet kunnen treffen.

Sommige teams willen de reserve dichter bij huis, omdat het recht waaronder ze leven het punt van het product is. Replicatie op hetzelfde continent houdt EU-ciphertext binnen de EU, Amerikaanse ciphertext binnen de Verenigde Staten, en het VK en Zwitserland bij elkaar in plaats van opgenomen in de Unie. Afrika blijft bij Afrika, Zuid-Amerika bij Zuid-Amerika, Japan en Korea bij elkaar, Australië bij Singapore, de Golf bij Istanbul en Mumbai. Je krijgt nog steeds een tweede gebouw. Je krijgt geen tweede set rechtbanken. En als je liever één stad hebt en de stilte accepteert, is dat ook een keuze.

De koppelingen hieronder zijn de paren die we op de kaart tekenen.